به یاد او

یا حسین

beyadeoo — Sat, 20 Jan 2007 17:13:17 GMT

یا جامع

آماده ای؟

محرم رسیده ...

چند لحظه صبر کن...

به یاد او

باز هم غروب دلگیر جمعه

beyadeoo — Fri, 22 Dec 2006 13:47:17 GMT

یا سامع

چه شود به چهره ی زرد من، نظری برای خــــــــــدا کنی؟

که اگر کنی همه درد من، به یکی نظاره دوا کنی

تو شهی و کشور جان تو را، تو مهی و جان و جهان تو را

ز ره کرم چه زیان تــو را که نظر به حال گدا کنی؟

باز هم غروب جمعه شده بود، دلتنگ بود، اصلا دلش شکسته بود، از دست خودش شاکی بود. همیشه دوست داشت از منتظران مولای غریبش باشه، اما نمی دونست با نفسش چی کار کنه، آخه اهلی نمی شد! این بار هم از خودش ناراحت بود، از این که هنوز منتظر نشده، از این که با کارهاش فقط حجابی بر حجاب ها اضافه می کنه، از این که می گفت آقایم را دوست دارم اما کارهایی را می کرد که می دونست مولایش دوست نداره. با خودش می گفت: آقا بدم، می دونم. اما من شما را خیلی دوست دارم. این کارایی هم که می کنم مال اینه که ضعیفم. خودم می دونم که منتظر ضعیف هم به درد شما نمی خوره، آقا! شما که ما را به حال خودمون رها نمی کنید. منم از شما همین را می خوام، آقا جان به من قدرتی ده که منتظرت گردم. دیگه طاقتش تموم شد، بغضش شکست و گفت: شکند اگر دل من به فدای چشم مستت، سر خم می سلامت شکند اگر سبویی...

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر و اجعلنا من اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

امام الرئوف

beyadeoo — Sat, 02 Dec 2006 13:28:17 GMT

یا نافع

من و جدا شدن از کوی تو، خدا نکند

خدا هر آنچه کند، از تو ام جدا نکند

عاشقی

beyadeoo — Sun, 26 Nov 2006 11:08:17 GMT

يا صانِع

فصل پاییز خیلی زیباست، ولی بارونش ی چیز دیگه است. می دونید چیه؟! شاید زیبایی پاییز به خاطر شباهتش به روزگار ماست. روزگار زرد و خسته ی ما، روزگاری که در فراق مولایمان(عج) پاییزی ترین پاییز را می گذرانیم. وقتی تو پاییز بارون می یاد دل آدم زنده می شه، چون می دونه این بارون نویدی است برای ی بهار زیبا و دلنشین. روزگار انتظار هم همین گونه است، بعضی موقع ها که آدم متوجه باران لطف و رحمت الهی در روزگار غریبی می شه، نور امید تو دلش جونی دوباره می گیره که بهار خوشی در راه است. بارون را دوست دارم چون منو به یاد بهار ظهور می اندازه.

سراپـا اگر زرد و پـژمرده ایم ولی دل بـه پاییز نسپرده ایم

چو گلدان خالی، لب پنجره پـر از خاطرات ترک خورده ایم

اگر داغ دل بود، ما دیده ایم اگر خون دل بود، ما خورده ایم

اگر دل دلیل است، آورده ایم اگر داغ شرط است، ما برده ایم

اگر دشنه ی دشمنان، گردنیم! اگر خنجر دوستان، گـرده ایـــم!

گـواهی بخواهید، اینک گــواه: همین زخم هایی که نشمرده ایم

دلی سربلند و سری سر به زیر از این دست، عمری به سر برده ایم

مادر...منتظر...انتظار

beyadeoo — Sat, 18 Nov 2006 11:39:17 GMT

یا رافع

√ گفت: انتظار را باید از مادر بهروز یاد بگیریم...

√ از اون روزی که از بهروز خبری نداره ۲۳ سال می گذره، یعنی ۲۳ ساله منتظره...

√ با این که می دونه دیگه اسیری تو عراق وجود نداره، با این که براش مراسم ختم هم گرفتن، اما هنوز منتظره پسرشه...

√ توی این بیست و سه سال لب به کوفته نزده، آخه بهروزش کوفته دوست داشت...

√ هر آزاده ای که بر می گشت، عکسه بهروزش را بغل می کرد و می رفت سراغش، از بهروزش می پرسید...

√ تا قبل از گرفتن مراسم، حدودا بیست سال، با این که عاشق کربلا بود هیچ مسافرتی نرفت، می گفت: " اگه بهروزم بیاد، پشت در می مونه..."

√ هنوز که هنوزه، پنج شنبه ها می ره سر مزار خالی بهروزش..

√ می گفت: برا خدا که کاری نداره، شاید همین الآن بهروز پشت در باشه و زنگ بزنه...

√ اون منتظره، اینو می شه از برق امیدی که تو چشمهایش هست فهمید، اون منتظره، منتظر...

√ گفت: انتظار را باید از مادر بهروز ها یاد گرفت...

√ گفت: ما هم باید همین جوری منتظر مولایمان(عج) باشیم. باید تموم سال های انتظار را با امید منتظرش باشیم، باید کاری بکنیم که اون دوست داره، باید از اونایی که خبر دارند سراغش را بگیریم، باید همیشه و در همه حال منتظرش باشیم، هیچ وقت نباید برق امید چشمهامون خاموش بشه، باید منتظر باشیم...

خبرم رسیده امشب که نگار خواهی آمد سر من فدای راهی که سوار خواهی آمد

همه آهــوان صـحرا سر خـود نهاده بر کف بـه امید آن که روزی به شکار خواهی آمد

چشیدنی!

beyadeoo — Mon, 06 Nov 2006 10:52:17 GMT

یا دافع

افسوس هر آنچه برده ام باختنی است بشـناخته ها تــــمام نشـناختنی است

برداشته ام هر آنچه بــــــایـد بگذاشت بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی است

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ

الهی توبه

beyadeoo — Thu, 19 Oct 2006 18:36:17 GMT

یا مانع

می بینی! دارند سفره را جمع می کنند(البته سفره ی رحمتش همیشه پهنه ولی خوب نه این جوری). ی روایت دلنشینی از امام سجاد(ع) دیدم که دلم نیومد برا خودم نگهش دارم، آخه شاید یکی مثل من باشه!(راستی جای شما خالی تلویزیون داره به طور مستقیم کربلا را نشون می ده، حتما حواست هست که شب جمعه ها همه اونجا جمع هستند) داشتم قسمتی از روایت را می گفتم، امام(ع) می فرمایند: روزی جونی که خیلی گناه کرده بود(گرفتی)، از دل پشیمون می شه و توبه می کنه. راهی را در پیش می گیره و در بین راه همسفر راهبی می شه. هوا گرم بوده و آفتاب سوزان. راهب می گه بیا دعا کنیم که خدا ابری بفرسته و ما از سایه ی اون استفاده کنیم. جونه می گه من آبرویی ندارم که بخوام جرئت کنم از خدا چیزی بخوام. راهب می گه من دعا می کنم تو آمین بگو. راهب دعا می کنه و جون آمین می گه. ابری پیدا می شه و خواسته ی اونا روا. بعد از مدتی راهشون از هم جدا می شه و می بینند که ابره بالای سر جونه در حرکته! راهبه ازش می پرسه چه کردی که محبوب شدی!؟ (حتما جونه تو دلش به یاد گذشته اش می افته و کارایی که در محضر او نکرده!) داستان توبش را می گه. راهب بهش می گی چون از ترس خوف خدا ترک معصیت کردی خدا گناهان تو را آمرزیده. (منم به فرموده ی حضرت علی(ع) و قرآن می گم که تازه گناهانش را هم به حسنات تبدیل کرده). خوب اینا را گفتم که بگم آخرای مهمونی را از دست ندیما، قراره که ببخشه، اصلا بنا بر همینه. نباید تنبلی کرد! حواست به دستای خالیمون و کرمش که هست!

غریب واقعی

beyadeoo — Sat, 14 Oct 2006 12:43:17 GMT

يا ذَاالاْلاَّءِ وَالنَّعْماَّءِ

روز جمعه بود، رفت مسجد نمازشو خوند و اومد بیرون. دلش گرفته بود، از ی طرف غم لحظات آخر روز جمعه و از طرف دیگه غم تنهایی و غربت رو دلش سنگینی می کرد... ی نگاه به ساعتش کرد، یک ساعتی می شد که از مسجد اومده بود بیرون و داشت تو شهر چرخ می زد، هنوز افطار نکرده بود. دم هر رستورانی می رفت ماشین را پارک می کرد حتی پیاده هم می شد اما نمی تونست بره داخل. خیلی بی تاب شده بود، سوار ماشین شد، یک لحظه با خودش گفت این درد غریبی هم خیلی سخته. هنوز جمله اش کامل نشده بود که یاد مولای غریبش افتاد، یاد این که قرن هاست بی یار و یاور، تنها و غریب داره انتظار فرج را می کشه. دلش شکست، اشکش جاری شد و برای غربت مولایش اشک ریخت. تصمیم گرفت که کاری بکنه. ی نگاه به خودش کرد و دید اندازه ی این حرفا نیست، ولی دوست داشت کاری بکنه هر چند ناچیز و در اندازه ی خودش. یادش افتاد شب قدر در راه، با خودش گفت هر چند گناهکارم اما آقایم را دوست دارم. امشب برای ظهورش دعا می کنم. دعا می کنم خدا به انتظار مولای غریبم در ظهورش تعجیل قرار دهد.

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر و اجعلنا من اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

باز هم غروب دلگیر جمعه

beyadeoo — Fri, 13 Oct 2006 09:27:17 GMT

يا ذَاالْجُودِ وَالسَّخاَّءِ

ان شاالله با دعای منتظرانش در شب های عزیز قدر جمعه های دلگیر هم تموم می شه. چه زیبا بود، این همه آدم جمع شده بودند، خدا خدا می کردند، خدا گفته بود هر چه از من بخواهید به شما می دهم و اونا از خدا ظهور مولایشان(عج) را می خواستند. مگر می شود این همه التماس به کریم بی جواب بمونه! ان شاالله منتظرش باشیم...

اگر به دیده ی ظاهر تو را نمی بینم ولی تو را ز دل و جـــان جدا نمی بینم

چنان چه شیفته ی آن جمال زیبایم به هر چه می نگرم جز تو را نمی بینم

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر و اجعلنا من اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

غروب این جمعه دلگیر تر شده، خورشید هم طاقت دیدن هجرت علی(ع) را نداره، چه رسد به نخل ها...

دلتنگی

beyadeoo — Wed, 11 Oct 2006 17:01:17 GMT

يا ذَاالْعِزِّ وَالْبَقاَّءِ

√ حاجی می گفت: خدا دو تا مهمونی ویژه(شایدم مراسم آشتی کنون) هر سال داره. یکیش مهمونی مکانیه که همون حجه و اون یکی هم مهمونی زمانیه که ماه رمضونه...

√ سر سفره ی افطار نشسته بود، تلویزیون داشت مدینه را نشون می داد؛ یاد چار سال پیش افتاد که شب قدر اسمش را تو لیست زائرای بیت عتیق نوشتند. دلش برای مهمونی خدا تنگ شد در حالی که مهمونش بود...

√ این روزای مهمونی داره زودتر از همیشه تموم می شه ها! امروز سیره ی امام(ره) در ماه مبارک را می دیدم، چقدر دوست داشتنی! آرزو کردم...